Tworzymy lepszą przyszłość

Nasza organizacja, inspirowana słowami św. Brata Alberta, niesie pomoc w najtrudniejszych warunkach, oferując dom, edukację, posiłki oraz opiekę duchową. Razem z naszymi wolontariuszami, możemy zmieniać ich przyszłość, zapewniając to, co niezbędne, aby mogli odkryć miłość i obecność Boga w swoim życiu. Dołącz do rodziny Kiptoo i pomóż nam tworzyć lepszy świat.

Słowo od nas

Właściwie nie wiemy od czego zacząć. W Kenii dzieje się tak wiele. Dzieci nie mają łatwego życia, zarówno te w mieście, jak i te na peryferiach. W mieście szaleje prostytucja, do narkotyków mają dostęp już kilkulatkowie, wielu z nich właściwie rodzi się na ulicy i na niej pozostaje. W wioskach i buszu wciąż aktywny jest problem rytualnego obrzezania dzieci, małżeństw z udziałem nieletnich, trudny dostęp do czystej wody, duży głód, szczególnie w porze suchej.

Sw brat Albert pisał mawiał swego czasu, że nie możesz mówić komuś o Bogu, kiedy najpierw go nie nakarmisz, napoisz i nie ubierzesz, jeśli nie zadbasz też o podstawowe potrzeby kultury. To właśnie dzieki Bogu robimy.

Misja wraz z naszą organizacją i wieloma innymi daje tym dzieciakom dom wraz ze szkołą, posiłek, dostęp do wody, a po zapewnieniu tego co niezbędne, możemy podarować dzieciom poznanie Tego, co nadprzyrodzone, Tego, który Jest. Ponad 300 dzieciaków razem z kadrą nauczycielską, braćmi na Mszy razem, tak dwa razy w tygodniu zaczynamy tam dzień Możesz stać się częścią rodziny Kiptoo.

Jacek

Moja historia to ten mały bezbronny chłopiec, który po operacji na wodogłowie został pozostawiony sam sobie. Od samego początku kiedy go poznałem chciałem stanąć przed nim twarzą w twarz.

Po pół roku rehabilitacji Kibet był na tyle silny by stanąć o własnych siłach na nogach i samodzielnie się poruszać. Wtedy moim wielkim wyzwaniem było spotkanie się z nim osobiście. Dwa dni podróży i mogłem go wziąć na ręce i przytulić, wylewając przy tym może łez. To on pokazał mi jak wygląda życie dzieci głodnych i chorujących.

Chce zrobić wszystko co tylko mogę by takich dzieci jak On, jak najwięcej otrzymało pomoc.

Kamil

Szczęść Boże wszystkim, dzień dobry. Mam na imię Kamil. O Kenii pierwszy raz usłyszałem w styczniu 2023 roku, kiedy nasza parafie odwiedziła jedna z wolontariuszek pomagająca w tym kraju już od 14 lat. Jej opowieść na tyle mnie zainspirowała, że zdecydowałem o swoim wyjeździe w to miejsce. Czasu było niewiele, raptem kilka tygodni, sam mialem też wtedy prace, więc kiedy po kilku dniach emocje opadły, pomyślałem sobie; może kiedyś, innym razem; mam pracę, powinienem wywiązać sie z zadania, odłożyłem to na dalekie może kiedyś. Bóg jednak jak cos dla człowieka zaplanuje, zawsze znajdzie sposób, działa też przez innych i nie zawsze w sposób, który od razu pojmujemy. Tydzień później straciłem prace, w związku z tym również i lokum, które było przypisane do niej. Zostałem z niewielkimi oszczędnościami, które wystarczyłyby na miesiac, moze dwa czynszu lub organizacje wyjazdu. Zaryzykowałem, z Bogiem warto ryzykować 🙂 Zwróciłem sie o pomoc do naszego polskiego kościoła w Slough. Dzień poźniej mialem gdzie się zatrzymać przed wylotem, miałem co jeść, miałem swoje łóżko, byłem zaopiekowany. Bóg sie o mnie zatroszczył przez wspaniałych ludzi z naszej parafii i usposobił do tego, abym to potem ja wraz z wieloma tymi, których serca są otwarte na dawanie, mogli zatroszczyć sie o te dzieciaki na drugiej półkuli.

Chcesz Nas wspomóc ?

Każde dziecko zasługuje na radosne dzieciństwo, edukację i szansę na lepszą przyszłość. Niestety, wiele dzieci w Kenii każdego dnia boryka się z ubóstwem, brakiem dostępu do edukacji, wody pitnej i podstawowej opieki medycznej. Możesz to zmienić!

Obszary Pomocy

Edukacja, codzienny posiłek oraz pomoc medyczna to fundamenty, na których budujemy lepsze jutro. Każdy z tych obszarów niesie ze sobą konkretną pomoc, która zmienia życie dzieci i ich rodzin. Poznaj nasze działania i zobacz, jak Twoja pomoc może zmienić świat na lepsze.

Edukacja

Poprzez dostęp do edukacji zapewniamy naszym podopiecznym lepszy start w dorosłym życiu.

Nasze szkoły to bezpieczne miejsca do ogólnego rozwoju młodego człowieka.Wychowując poprzez książki, naukę ale i zabawę razem dajemy nadzieję na przyszłość.

Z waszym wsparciem szkoły i przedszkola z internatem stają się bezpiecznym domem z opieką i ciepłym posiłkiem dla wielu dzieci co wpływa na ogólnym rozwój młodego człowieka.

Prosimy o wsparcie naszego dzieła które buduje więcej nadziei na lepsze jutro. A dobre dziś zapewni lepsze jutro.

Zapraszamy do wspólnego budowania Nadziei.

Codzienny posiłek

Makaron kukurydziany, znany jako ugali, jest podstawowym składnikiem diety mieszkańców wielu krajów w Afryce. Jego koszt, wynoszący 2,50 PLN lub 0,50 GBP za kilogram, sprawia, że dla wielu rodzin jest to jedyny sposób na zaspokojenie podstawowych potrzeb żywieniowych. W trudnych warunkach, gdzie głód jest codziennością, ugali stanowi źródło energii i sytości. Dla rodzin, zwłaszcza tych liczących dziesięć osób, kilogram mąki może wystarczyć na cały dzień, ale dla wielu dzieci oznacza to jedną porcję co dwa dni. W takich sytuacjach decyzje o tym, kto dostanie jedzenie, często są oparte na płaczu najmłodszych. Wsparcie, nawet w niewielkich kwotach, może znacząco wpłynąć na sytuację. Każda cegiełka pomoże zwalczyć głód i da dzieciom szansę na lepsze jutro. Wspierając te działania, możemy pomóc w zapewnieniu, że dzieci nie będą musiały spać głodne.

Pomoc medyczna

Kenia, położona w środkowo-wschodniej Afryce, zmaga się z poważnymi wyzwaniami zdrowotnymi, zwłaszcza w północnych regionach kraju. Zróżnicowany klimat, od umiarkowanego po suchy i gorący, wpływa na dostępność wody i żywności. Służba zdrowia w tych obszarach jest niewystarczająca, co skutkuje brakiem podstawowej opieki medycznej. Problemy takie jak malaria, ukąszenia węży i skorpionów, a także niedożywienie, są powszechne. Wiele kobiet rodzi w warunkach domowych, co naraża je i ich dzieci na poważne niebezpieczeństwa. Przychodnie nie mają odpowiednich zasobów, a odległość do większych szpitali sprawia, że wiele przypadków jest lekceważonych lub kończy się tragicznie. Dzieci w tych regionach cierpią w ciszy, często bez dostępu do niezbędnej pomocy, co prowadzi do wysokiej śmiertelności. To trudna sytuacja, która wymaga pilnych działań na rzecz poprawy dostępu do opieki zdrowotnej i wsparcia dla najbardziej potrzebujących.

Zaprzyjaźnione misje

Jako organizacja charytatywna wierzymy w siłę współpracy i wspólne dążenie do lepszego świata. Nasze zaprzyjaźnione misje to wyjątkowe inicjatywy, które działają na rzecz pomocy potrzebującym. Każda z tych misji łączy w sobie pasję, zaangażowanie i głęboką troskę o tych, którzy najbardziej potrzebują wsparcia.

MISJONARZE DUCHA ŚWIĘTEGO

Założone w 1703 roku Zgromadzenie Ducha Świętego ma swoich członków na sześciu kontynentach, którzy są zaangażowani w różne posługi w Afryce, a zwłaszcza w Kenii. Zgromadzenie jest zaangażowane w ewangelizację pierwotną i rozwój, posługę miejską w slumsach, dialog międzyreligijny, edukację oraz budowanie pokoju i pojednania.

Rozwój społeczności i podstawowa ewangelizacja przecinają się w taki sposób, że istnieje cienka granica między nimi. Misjonarze Ducha Świętego postrzegają rozwój osobisty lub wspólnotowy ludzi, wśród których pracują, jako główny katalizator w dziele ewangelizacji.

MISJA KATOLICKA TANGULBEI

Misja Katolicka Tangulbei jest jedną z 47 parafii katolickiej diecezji Nakuru i została założona w 1990 roku. Znajduje się w dekanacie East Pokot, w podokręgu Tiaty East i hrabstwie Baringo, w regionie Rift Valley w Kenii. Ojcowie Ducha Świętego pracują w tej parafii od momentu jej powstania i podróżowali z mieszkańcami (pasterskimi Pokotami) w ewangelizacji i rozwoju człowieka.

To właśnie misjonarze wprowadzili lud Pokot w Tangulbei w nowoczesną opiekę zdrowotną, zakładając przychodnię i 8 mobilnych placówek, dzięki którym ponad 10 000 osób rocznie otrzymuje usługi zdrowotne.

Jeśli chodzi o edukację, misjonarze podróżowali z ludźmi i stopniowo wprowadzali w ich życie koncepcję edukacji. Przez bardzo długi czas Pokotowie prowadzili tradycyjny styl życia, charakteryzujący się hodowlą bydła, owiec, kóz i wielbłądów oraz migracją z tymi zwierzętami z miejsca na miejsce w poszukiwaniu pastwisk i wody. W rezultacie edukacja była dla nich pojęciem obcym, a wiele dzieci (obecnie dorosłych) nie miało możliwości uzyskania dostępu do podstawowej edukacji. Poziom analfabetyzmu jest tak wysoki w Tangulbei, że siedem na dziesięć dzieci nie chodzi do szkoły.

Lokalna społeczność i warunki życia

Ludność składa się głównie ze społeczności Pokot (90%), a pozostałe to Tugen i IlChamus/Njemps. Pokotowie są pasterzami i prowadzą bardzo tradycyjny tryb życia. Ich tradycyjnym sposobem na przetrwanie jest pozyskiwanie od zwierząt mięsa, mleka, a nawet odzieży.

Ich wysiłki są jednak sparaliżowane przez trudne warunki klimatyczne, które naraziły region na suszę i wieczny głód. W związku z tym, aby przetrwać, polegają na żywności z pomocy humanitarnej.

TOPOGRAFIA I KLIMAT

Region Pokot jest suchym i półsuchym obszarem ciernistych zarośli, które nie sprzyjają działalności rolniczej. Teren składa się głównie ze skalistych wzgórz pochodzenia wulkanicznego; z niewielką lub żadną pokrywą roślinną. Wyschnięte koryta rzek przecinają krajobraz. Wysokość waha się między 500-1500 metrów nad poziomem morza. Temperatury wynoszą średnio 34 stopnie Celsjusza, a opady deszczu są niskie, nieregularne i zawodne.

W rezultacie społeczność Pokot to głównie koczowniczy pasterze, którzy przez cały rok przemieszczają się z miejsca na miejsce w poszukiwaniu pożywienia, wody i pastwisk. Ze względu na trudności środowiskowe we wschodnim Pokot, ludzie są w większości zubożali. Skaliste gleby nie są dobre dla rolnictwa. Niewystarczające i słabo rozłożone opady deszczu pozbawiają ludzi skąpych dochodów, które uzyskują sprzedając swoje zwierzęta gospodarskie.

Aby podnieść standard życia ludu Pokot, który żyje na odległym, odizolowanym i słabo rozwiniętym obszarze, spirytyści angażują się w edukację i zapewnienie podstawowej opieki zdrowotnej poprzez Tangulbei Divisional Medical Project (TDMP), St. Luke’s Kasitet Academy, wśród innych projektów rozwoju obszarów wiejskich, które działają jako narzędzia integralnego rozwoju człowieka.

POPULACJA I POZIOM UMIEJĘTNOŚCI CZYTANIA I PISANIA

Dywizja Tangulbei ma trzy lokalizacje administracyjne: Tangulbei, Orus i Korossi, podczas gdy dywizja Churo ma lokalizacje Kaptuya, Churo i Amaya. Obie dywizje obejmują obszar 1,044 km2 i łączną populację 45000 osób, które są skupione w 5990 gospodarstwach domowych. Poziom umiejętności czytania i pisania wynosi tylko 6% dorosłej populacji. Są to ci, którzy mają praktyczną znajomość suahili, jednego z języków narodowych Kenii. Reszta to analfabeci.